Αξιοθαύμαστη, μα το Θεό, η ικανότητα της εξουσίας να αυτορεζιλεύεται, όταν φοβάται ότι της αφαιρούν από τα χέρια το σκήπτρο που νομίζει ότι κρατά. Εντυπωσιακή έως διαστροφική η ικανότητα διαστρέβλωσης των ίδιων των γεγονότων, των ακουσμάτων, των πεπραγμένων κ.λπ.
Ο κύριος Στουρνάρας – σε ποιον πρόγονο άραγε οφείλει το όνομά του; Μήπως πήρε και τη χάρη του; Γιατί πώς αλλιώς να εξηγηθεί η «ερμηνεία» που έδωσε σε μια ξεκάθαρη απόφαση, που όλοι την ακούσαμε με τον ίδιο τρόπο και μόνο ο ίδιος με έναν τρόπο «ανατρεπτικό» και κατά την άποψή μου καθαρά αυτιστικό, αφού δεν μπορούμε να καταλάβουμε το πώς ο ίδιος την προσλαμβάνει, την αντιλαμβάνεται (αν) και τελικώς τη σερβίρει.

Βγήκε από την αίθουσα προχθές, με τα μάτια πρησμένα και το κεφάλι γερμένο σαν να είχε φάει εκατό σβερκιές και να περίμενε ακόμη περισσότερες. Διάβασε σκυφτός αυτό που του είχαν δώσει να διαβάσει (φυσικά και πρέπει να το είχε συνδιαμορφώσει) και χωρίς να τολμήσει να κοιτάξει στα μάτια κανένα δημοσιογράφο – έμοιαζε σαν να μην υπήρχε κανένας δικός του να ακουμπήσει πάνω του – διέσχισε σαν βέλος το τείχος που είχαν δημιουργήσει γύρω του κι εξαφανίστηκε, για να κάνει τον πόλεμό του εκ του αφανούς, γιατί βέβαια δεν είχε τι να απαντήσει στις ερωτήσεις που θα ξεπηδούσαν και τις οποίες φοβήθηκε καν να ακούσει.  

Ο καλός μας κύριος Σαμαράς (μήπως σαμάρι χρειάζεται η ράχη του;), απ’ όσο ξέρω τουλάχιστον δεν εμφανίστηκε καθόλου. Ήταν πολύ απασχολημένος με τα καινούρια σχέδιά του. Έχει πολλή δουλειά να κάνει. Πρέπει να προλάβει το κακό. (Μα... γιατί είστε κακόβουλοι και διαβάζετε ότι εκείνος το δημιούργησε; Είπα εγώ τέτοιο πράμα; Ρωτήστε τον ίδιο να σας πει!..)

Μόνο, σαν βλάκας λαός, αδαής και κοντόμυαλος που είμαι, μια άλυτη απορία έχω. Αφού ήταν τόσο καλός στο να ξηλώνει μεμιάς ό,τι σαθρό και να το αναδημιουργεί εκ του μηδενός, γιατί δεν έκανε το ίδιο με όλες τις «αμαρτωλές» υπηρεσίες του κράτους; Γιατί δε μάζεψε τους φόρους με την ίδια ακαριαία κίνηση – ή τους δίνετε ή σας κόβω το κεφάλι – και παρουσιάζεται ελλειμματικός, έτσι που πρέπει να πάρει αυτά τα ακατονόμαστα μέτρα; Γιατί αυτό το νταϊλίκι να χτυπά κατ’ ευθείαν την καρδιά της Δημοκρατίας (στο εσωτερικό) και της Ελληνικότητας (σε ό,τι αφορά στο ρόλο που παίζει η ΕΡΤ στη συντήρηση της ελληνικής ταυτότητας και στη συνοχή του Απόδημου Ελληνισμού); Αυτός ο Έλλην! Ή μήπως δεν είναι εθνικόφρων; Ή μήπως δεν τον ενδιαφέρει η ελληνικότητα όπου γης;
Μήπως... λέω δηλαδή... ο κύριος Σαμαράς συναγωνίζεται το γείτονά του, τον Μέγα και Πολύ κύριο Ερντογάν; Ωραίο παράδειγμα βρήκε να μιμηθεί. Καλό άλλοθι του δίνει για να μετριάζει τις εντυπώσεις διεθνώς από τα τεκταινόμενα στη διπλανή μας Τουρκία.

Ανυποχώρητος ο κύριος Έρντογάν, ανυποχώρητος και ο κύριος Σαμαράς! Μα τι τώρα να υστερούμε απέναντι στους γειτόνους μας; Εμείς, που γεννήσαμε τη Δημοκρατία, δεν μπορούμε να τη διαφυλάξουμε; Πρωθυπουργός δεν είμαι; Εκλεγμένος! Ε, κάνω ό,τι θέλω. Θα μου πουν οι άλλοι τι να κάνω; Είμαι τίποτε κατώτερος του Ερντογάν; Στο κάτω κάτω εγώ αποκεφαλίζω θεσμούς, κόβω από τη ρίζα τη φαυλότητα, αλλά δεν σκοτώνω τους διαδηλωτές! (Η πείνα σκοτώνει αργά, δεν αποτελεί λαυράκι για τα ΜΜΕ. Και η ανεργία; Σιγά τώρα... ας ψάξουν για άλλη δουλειά. Οι τεμπέληδες, που έμαθαν να ζουν στην πλάτη του ελληνικού Λαού! Είναι ανάγκη να μας μιμούνται; Οποία πρωτοτυπία; )
Είμαστε πολιτισμένοι εμείς. Γι’ αυτό χτυπάμε τον Πολιτισμό, τη Συνοχή, τους Ενωτικούς Δεσμούς και Θεσμούς. Δε χρησιμοποιούμε βία! Βάζουμε απλώς – σε άμεση εφαρμογή – την απόφασή ΜΑΣ. Δεν υπακούμε σε άλλους! Αν τώρα αυτοί οι άλλοι τυχαίνει να είναι το Συμβούλιο Επικρατείας, κακό του κεφαλιού του. Τι θέλει και ανακατώνεται με την Πολιτική; (Τώρα, αν εσείς διαβάζετε «με τα σκατά», δε φταίω εγώ.) Η Πολιτική είναι τα δικά μας ταράφια. Απόλυτοι άρχοντες εμείς. Γιατί να υπακούσουμε σε υποδείξεις που δε μας βρίσκουν σύμφωνους;

Αν ο Πρωθυπουργός της χώρας, πρώτος και καλύτερος, δεν «αντισταθεί» στις «έξωθεν επιβολές», που ο ίδιος τις θεωρεί επιβουλές και υπόσκαψη, τότε ποιος θα το κάνει; Οι νόμοι, οι αποφάσεις των δικαστηρίων, η συμμόρφωση με τις επιταγές της Δικαιοσύνης δεν είναι πεδίο άσκησης των αρμοδιοτήτων μας! Εμείς... είμαστε Εμείς. Η Δικαιοσύνη... καλά κάνει να κοιτάει τα δικά της. Όχι να  έρχεται να θέλει από ΜΑΣ άμεση εφαρμογή των αποφάσεών Της! Ποια είναι τέλος πάντων Αυτή, που θα πει στον Πρωθυπουργό της Χώρας τι να κάνει;

Να ανοίξουν όλες οι δίοδοι διοχέτευσης της πληροφορίας, της ενημέρωσης, της επικοινωνίας της ΕΡΤ; Δε μας φτάνει ο πονοκέφαλος που μας έδωσε και μας δίνει τόσες μέρες τώρα; ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΥΠΟΤΑΧΤΟΥΣ. Αντί να τους καλέσει σε υποταγή και συμμόρφωση το Συμβούλιο Ασφαλείας, έρχεται να ζητήσει άνοιγμα των καναλιών; Μα, ξέρετε, κύριοι, τι σημαίνει να σηκώσεις τα φράγματα από ένα ποτάμι που το έχεις εμποδίσει να κυλήσει τόσες μέρες τώρα; Έλεος! Χάσαμε πια το νου μας σ’ αυτή τη χώρα. Τρελαθήκαμε ολότελα. Πού είναι η Τρόικα να βάλει τάξη στο κεφάλι μας; Να σταματήσει την κατρακύλα; Βοήθεια! Χανόμαστε! Φίλοι Σωτήρες, μήπως πρέπει να ανοίξουμε τις φυλακές, να ελευθερώσουμε τους σωτήρες του Έθνους, να μας βάλουν στο γύψο, να προλάβουμε τα χειρότερα; Η Μέρκελ μάς υποστηρίζει, αλλά τι ευλογία Θεού; Πέφτει λίγο μακριά.

Τι θα μας σώσει λοιπόν; Τίποτε άλλο, παρά μόνο η σθεναρή ΜΑΣ στάση. Δεν υποκύπτουμε ΕΜΕΙΣ σε ανταρσίες. Ακούς εκεί, απολυμένοι και να εξακολουθούν να πηγαίνουν στην εργασία τους; Αποκεφαλισμός! Τώρα.
Όχι ανέβασμα των διακοπτών. Σβήσιμο των πάντων. Αρκετά κράτησε το κακόγουστο. Καιρός για λίγο πολιτισμό. Μα, τι άλλο μπορεί να είναι ο πολιτισμός από την ευγενική συμμόρφωση, από το μαλακό σκύψιμο του κεφαλιού, από το μελιστάλαχτο «Yes» στην εξουσία;

ΦΤΑΝΕΙ! Σήμερα τελειώνουν όλα τα χαλαρά. Από σήμερα σοβαρότητα και ανυποχωρητικότητα. Πώς αλλιώς θα ανακάμψει η χώρα; Έχουμε Χρέος εμείς. ΕΜΕΙΣ λοιπόν θα σώσουμε τη χώρα και όλοι οι άλλοι δεν έχουν παρά να συμμορφωθούν. Να μας ευγνωμονούν, όπως έπρεπε ο Αχάριστος Λαός να ευγνωμονεί αυτούς που με ειλικρίνεια και μετριοπάθεια εκαυχώντο «είμεθα οι Σωτήραι της Ελλάδος εμείς!»   

«Είμεθα οι σωτήραι της Ελλάδος εμείς!» (Τότε με το γύψο, τώρα με την Τρόικα...)