Σε αυτή τη δεύτερη έκδοση έχουν γίνει βελτιώσεις κυρίως στην ορθογραφία σύμφωνα με το θεσπισμένο πλέον μονοτονικό σύστημα, το οποίο δεν είχε ακόμη καθιερωθεί επίσημα κατά την πρώτη έκδοση κι έτσι το πρώτο βιβλίο είναι γραμμένο στον τύπο που είχε προτείνει ο αείμνηστος Ιωάννης Κακριδής.   
 
Η έλλειψη επικοινωνίας, η πίεση των καταστάσεων, η θλίψη του πολέμου γεννούν στη συγγραφέα το φόβο της τρέλας. Στο βιβλίο αυτό καταγράφει τις σκέψεις, τα συναισθήματα και την αγωνιώδη προσπάθειά της να ξεφύγει από την τρέλα που νιώθει να την απειλεί και τη δύναμη που βρίσκει τελικά  να ξεφύγει από τον ψυχίατρο που, αντίθετα από το αναμενόμενο, αντί να την θεραπεύει την ταλαιπωρεί.