Η ανάγκη ενός προλόγου για τη δεύτερη έκδοση γέννησε σκέψεις και συναισθήματα, που κάλυψαν πολλές πολλές σελίδες έτσι, που δεν ήταν πλέον δυνατό να μπουν ως πρόλογος και μπήκαν ως αναστοχασμός στο τέλος του βιβλίου.